De Federatie van Nederlandse Verenigingen in Nieuw Zuid Wales heeft plannen om een gebouw te vinden, in Sydney dat een "trefpunt" zal moeten worden voor ALLE personen die iets willen bekijken/weten/vertellen/delen/discuseren, enz., enz., ivm Nederlandse onderwerpen/ personen/gebeurtenissen, enz.. http://dutchfederation.org.au/fednedinfo.html

---

The Dutch Hub steering committee is considering the following objectives: 1. To facilitate the Australian/Dutch connection/interface in permanent accommodation. This Space to be developed to provide a 'Hub' or central focus for the dutch/australian community in New South Wales.
2. To promote, arrange, organise and showcase the celebration or commemoration of any event that is of general interest to the Dutch/Australian Community.This includes a reference library housing among other articles, documentation of the migrant wave from Holland and the Dutch East Indies to Australia as a result of the second world war. This library will also include an oral history of significant representatives of the dutch/australian community.
3. To assist by raising funds or collecting goods for charitable purposes in a manner the Board may deem fit or to assist any charitable act or Institution approved by the Board.
4. To purchase, take on lease or otherwise acquire any lands buildings, easements, or property real or personal which maybe requisite for the purpose or capable of being conveniently used in connection with any of the objects of the Association.
5. To accept, undertake and execute any trust or gift that maybe deemed to be in accordance with or that may further the objects of the Dutch Hub.
6. To open any account or accounts in any bank as may be required from time to time and draw make accept endorse discount execute and issue promissory notes bills of exchange bills of lading warrants debentures and other negotiable and transferable instruments.
7. 7. To do all such other things as the Board may think incidental or conducive to the attainment of the above mentioned objects or any of them this general statement of objects being deemed as enabling and not in any way as restrictive of the foregoing objects.
8. The income and property of the The Dutch Hub whence so ever derived shall be applied solely towards the promotion of the objects of the Dutch Hub as set forth in this Articles of Association ........
. 't Is maar dat U het weet!!!  

 

 

 

 YOUR stories, anecdotes, impressions, etc, please, for a possible new edition of 'Tulips under the Gum Tree' (the booklet that was 'collected' by Eef ten Brummelaar, for the (then ) D.A.C..) DO IT NOW! HERE!!

---

Na vele maanden ben ik mij nu pas gaan realiseren wat het heeft betekend om onze Kroonprins Willem Alexander en Prinses Maxima te ontmoeten.
In alle vroegte op Zaterdag 28 October, 2006 vertrokken twee van de drie  genodigden van de Newcastle omgeving met de trein naar Sydney, te weten, Dr. Felix Bisterbosch en Joop de Wit. Jan Mees, die in Sydney woont was ook officieel  aanwezig. Wij arriveerden om ongeveer 9 uur op het Centraal Station waarna wij de met de ondergrondse naar Hyde Park reden. Na een kopje koffie genuttigt te hebben, liepen we rustig naar het NSW Parlementsgebouw. Daar aangekomen moesten wij eerst nog een tijdje wachten voordat wij werden binnengelaten.
Ondertussen vermaakten wij ons met andere uitgenodigde Nederlanders die het geluk hadden om gekozen te worden om het Koninklijk paar te ontmoeten.
Ondertussen zagen wij toen ook Jan Mees, onze penningmeester, bij de ingang staan. Toevallig zag ik toen ook het Koninklijke gezelschap voorbij flitsen nadat het Prinselijk paar had genoten van een toer en ontbijt door de haven van Sydney.

 

Nu waren zij opweg naar de Art Gallery. Dit ochtend programma voor onze Koninklijke gasten werd uitgevoerd voordat zij aan onze receptie zouden beginnen.

 

Joop was natuurlijk de eerste die het Parlementsgebouw  binnenstapte, gevolgd door Dr. Felix Bisterbosch en Jan Mees. Nu werd het echt spannend!

 

Na eerst gecontroleerd te worden door speciaal veiligheidspersoneel om een eventuele terroristische aanslag te voorkomen, veroorzaakte ik gelijk paniek, het was mijn metalen mobiele telefoon die een alarm liet afgaan.

 

Nadat ik alles uit mijn zakken moest halen en verder werd gecontroleerd mocht ik gelukkig doorlopen, nu maar afwachten wat er zou gaan gebeuren.

 

Het koninklijk paar kwam na ongeveer 20 minuten binnen, wij konden ze door de gangen zien lopen op weg naar de speciale ruimte waar de receptie zou worden gehouden. Men zag toen veel spanning en tevens een ietwat zenuwachtige heimwee op menig gezicht.

 

Nadat wij eerst werden voorgesteld aan het Koninklijk gezelschap liepen wij een grote zaal binnen, vele tafels die vol stonden met allerlij heerlijkheden. Op dit moment moest ik toch even aan Toon Hermans denken aan een van zijn beroemde
‘One man shows’ waar Toon was uitgenodigt voor een "Gala banket".

 

Hier sprak Toon toen over society figuren en hoge autoriteiten, mensen met linten en vele medailles, allemaal puur society, Het is een wereld apart in dat mileu van avondtoiletten, décolletees en perfumes.

 

Mijn lint heb ik niet kunnen vinden voor deze speciale dag, die lag vast en zeker nog in het beroemde naaimandje waar ik vergeten was om in te kijken!

 

En....wie zat er het eerst aan tafel? Joopie!

Ik ben steevast een kilo aangekomen na deze Koninklijke receptie. Het was  allemaal erg lekker. Helaas heb ik niets in mijn zak kunnen steken want er waren geen ballen gehakt op deze mooie gedekte tafels, zelfs de appelmoes ontbrak. Er waren ook geen scheidsrechters of livreiers aanwezig. Ik kon dus niets meenemen om daar onderweg heerlijk van te genieten tijdens de lange terugreis.

Na afloop gingen Felix en ikkes nog even naar de kunstgallerij om te genieten van vele Australische en andere wereldse meesters. Een prachtige afsluiting van een zeldzame dag. 's Avond's om ±7 uur kwamen wij doodmoe maar gelukkig en  tevreden in Cardiff aan. Helaas heb ik wel wat extra pijntabletten moeten slikken om deze dag door te kunnen komen, dit mocht echter de pret voor deze speciale  gelegenheid niet drukken.

 

Wel heb ik de volgende dagen geweten dat Joopie op stap was geweest, ik had het ervoor over maar heb er vrij duur voor moeten betalen.

Nu terugkijkend is het niet alleen een enorme ervaring geweest, het was ook een grote kroon op een speciale dag. Heel bijzonder zelfs omdat ik ook nog de kans had om even privé met de Kroonprins te mogen praten tijdens de receptie.

 

Met de Prins sprak ik o.a. over mijn persoonlijke ontmoetingen door de jaren heen met vele leden van de Koninklijke familie. Ik vertelde hem dat ik aanwezig was bij de begrafenis van zijn Overgrootmoeder Prinses Wilhelmina op 8 December 1962 in Delft, toen ik gelegerd was bij de Koninklijke Marine (Sociaal Medische Dienst) in Leiden. Deze ervaring werd gevolgd door een werkbezoek van Prins Bernhard aan het vliegkampschip “Karel Doorman” op 24 en 25 Juni, 1963.

 

Ook de Britse koninklijke familie heb ik ontmoet, Koningin Elizabeth en Prins Philip bezochten Newcastle NSW op 7 Mei 1988 om de Harbour Foreshore en het Newcastle Museum te openen, ik werkte toen voor de Newcastle Gemeente in het Museum.
De Britse vorstelijke kennismaking werd gevolgd door het bezoek van Koningin Beatrix en Prins Claus aan Australie ter gelegenheid van het 200 jarig bestaan van de Australische Federatie. Er werd een receptie gegeven aan boord van een van de Nederlandse oorlogsschepen   die in Sydney op bezoek waren ter gelegenheid van de feestelijkheden.

 

Het fregat de Witte de With, Jan van Brakel, De Kortenear en het voorraadschip de Zuiderkruis waren toen aanwezig. Nu waren het dus onze Prins Willem- Alexander en Prinses Maxima die hun opwachting kwamen maken.

 

Prins  Willem-Alexander zei, nadat ik hem mijn verhaal had verteld “Je bent met al jou ervaringen door de jaren heen nu toch een klein beetje lid van de Koninklijke familie  geworden!!”

 

Met zijn ‘Koninklijke’ hand op mijn schouder en vriendelijk lachend ging iedereen weer zijn eigen weg, het was waardig, indrukwekkend en adembenemend.

Alles bij elkaar was die dag niet alleen erg druk maar ook enorm gezellig. Namens Concordia heb ik Prinses Maxima ook nog gefeliciteerd met haar 3de zwangerschap. Maxima vertelde ons nog dat ze erg moe was na ± 400 handen te hebben geschud.

 

Zij was ook ontroerd dat iedereen zo ongedwongen elkaar kon ontmoeten. Prinses Maxima in tegenstelling tot Prins Willem Alexander ging aan verschillende tafels zitten, velen schoven bij haar aan om een babbeltje te maken. Prinses Maxima was enorm geintresseerd in het wel en wee van de Nederlandse emigrant in Australië.

Graag had ik het het Prinselijke paar ons laatste Concordia boekje willen geven om mee naar huis te nemen. Dit in geval zij s'avonds voor het slapen gaan nog even het een en ander aan elkaar willen voorlezen.

 

Jammer genoeg waren er vrij veel beperkingen wat men wel of niet mocht meenemen vanwege de veiligheids-overwegingen die er van kracht waren.

 

Beste lezers, dit was mijn overzicht van een onvergetelijke dag. Een andere ‘koninklijke’ ervaring die men niet gauw zal vergeten.    

 

Joop de Wit

 

Gisteren, Maandag 12 maart, 2007, was ik aanwezig bij de receptie, gehouden in het Powerhouse Museum, Ultimo, Sydney,   waar het feit gevierd werd dat de SS Misr, geregistreerd in Egypte, op 20 april, 1947, 624 mannen, vrouwen en kinderen, naar Australië bracht, uit 26 verschillende landen.
	Het was, volgens, John Huxley, in The Age   (en Sydney Morning Herald) niet het eerste immigranten schip, dat naar Sydney kwam, na de tweede wereld oorlog.   Twee Nederlandse schepen, de Volendam   en   Johan de Witt, en ook de   Hwa Lien, uit Nieuw Zeeland waren het voorgegaan.   Maar de aankomst van de SS Misr maakte DE indruk dat jaar en dit   werd gisteren gevierd, als het begin van de immigratie na WWII.   Ik was uitgenodigd omdat ik ook, zoals de andere aanwezigen,   een bijdrage gemaakt had aan de projecten van het NSW Migration HeritageCentre via internet.
Ik heb al elders geschreven dat ik het wat symbolisch vond. Ik heb niet alle namen na kunnen gaan. Maar, ik vond dat ik een soort vertegenwoordiger was van de 'invisible Dutch', waar we het zo veel over hebben, hier. De immigranten uit Nederland die zich zo goed aanpasten of BLIJKBAAR zo goed aanpasten dat we wel 'Australiers van geboorte' schenen te zijn.     Volgens mij heeft dat een nadeel. Als voorbeeld, in mijn eigen geval: Mijn ouders waren 39 toen wij, hier, in mei 1956 arriveerden. Zij hadden eerst veel moeite met de taal en dat bracht nadelen. Niet alleen i.v.m., haar Alzheimers veloor mijn moeder haar tweede taal en ook mijn vader, heeft heus geen moeite met het spreken en verstaan van Engels. Maar er blijven nadelen.

 Andere ethnische groepen, die niet zo onzichtbaar zijn, SCHIJNEN meer hulp te krijgen en, mijn indruk is dat veel oudere oud-Nederlanders die zelfde hulp nodig hebben.  

 

 

Ik speelde de sinterklaasliedjes, voor sinterklaas en de bewoners van het Abel Tasman Bejaarden Dorp,   in Chester hill, in het westen van Sydney, met plezier.

De kinderen van de kleuterschool, die weer uitgenodigd waren en duidelijk niet van Nederlandse afkomst zijn, waren duidelijk leuk onder de indruk.

Dit was weer iets speciaals. Katja, van het bejaardendorp, had dit weer georganiseerd, in samenwerking en met behulp van drie bestuursleden van de Rembrandt Club, uit St Marys, in het verre westen van Sydney.

 

 

 

De volgende Zondag reed ik naar de Rembrandt club (een aardige rit, van Revesby!

 

Het was besloten dat het buiten gehouden zou worden. Het was bijna onnatuurlijk koud, voor de eerste dagen van onze zomer. In mijn opinie, zou het fijn geweest zijn, ook al was het daar buiten goed verzorgd, zou er binnen het clubhuis een beter sfeer geheerst hebben.

 

 

Mijn indruk is dat dit feest een ceremoniemeester(es) had moeten hebben. Mijn indruk is dat, .....en dit is een beetje te sterk, te zwart-wit,   (sorry) uitgedrukt, ...... de eerste generatie, de grootouders, de immigranten, uit Nederland, van de jaren 50 en later, liever binnen bleven, in het clubgebouw, of thuis en dat dit de tweede en derde generatie waren. Die zelf, hoogstwaarschijnlijk, thuis, niets, of niets veel (meer) aan Sinterklaas doen, omdat zij daar niet mee opgegroeid zijn. Waarschijnlijk geen Nederlands (meer) spreken. De liedjes niet kennen.

 

In Illawong zaten mijn ex-vrouw, mijn dochter en een gast uit Schotland, mijn zoon en zijn vriendin, op mij te wachten. Ik heb m'n best gedaan. een paar sinterklaasliedjes gespeeld, voor de sfeer en daarna heel gezellig lunch gegeten, op de 'patio', in Illawong.

 

Ik heb erg veel bewondering voor hoe de Rembrandt Club nog steeds met zoveel energie, alles doet dat andere Nederlandse Clubs hier niet meer kunnen.   (Zoals vroeger de Wilhelmina Club, de Sutherland Club, de Bankstown Club, enz.)

Maar dit had iets extra's nodig. Er was genoeg belangstelling en er werden veel foto's genomen van de kinderen om te bewaren en terug te denken aan hoe zij Sinterklaas gezien hadden. Het weer zat tegen. (Leek wel Nederland!)

 

Joop